(Bu yazının tüm hakları yazara aittir.) Leyla bir yolculukta, çölün göğe erdiği bir sınırsızlıkta. Güneşin mavi ışıkları sırtını ısıtırken ışıltılı bir düzlüğü adımlıyor. İncecik ve kupkuru kumlar arasında belirivermiş dört yapraklı sarı, beyaz, küçük çiçeklere şaşırarak seviniyor. Durmadan yürüyor Mecnun‘un yurdun-d-a. Gündüz ateşte, gece ayazda, çölün vârına şaşkın ve şahit. Yol boyu vaha ile serap … Okumaya devam edin Mecnunsuz LeylaDaha fazla
WordPress sitenizde gömmek için bu adresi kopyalayıp yapıştırın
Sitenize gömmek için kodu kopyalayıp yapıştırın